Sen en güzel mısrasında uykunun
Ben zaman sarkacında körebe
Seyrediyorum önümde uzanan okyanusları
Düşlerine sızıyorum her gece
Hayallerim, şimdi gibi; var gibi
Meskenim varlığını hissettiğim her kale
Serâzad ellerim, tarıyor saçlarını
Kaçak bakışlarımın adresi belli..
Boğazımda düğümlenen, nefesin
İşitmiyorum hiçbir ses, sesinden başka
Bedeninden sıyrılan bu zaman sarkacında
Seni gören
Seni duyan
Sen diyen
Körebeyim
Sağırebe
Lâlebe…

ŞİİR kategorileri altındaki bu yazı 02 Ocak 2007 de, saat 00:30 da gönderilmiştir. Bu yazıya yapılan yorumları RSS 2.0 ile takip edebilirsiniz. Yorum yazabilir veya sitenizden geri izleme yapabilirsiniz.