Bilinenin hissedilememesi sancısıyla… 

Yeşermeye durmadan kalbim, Susun! Susun…

BilmemeliyimKaldıramaz daha fazlasını bedenim… 

Rabbim!Geldim!Başka kimi var açılacak ellerimin…

“Kemeseli’l-hımar yahmilu asfara”dan kurtaracak kim?!

Duyur nefhasını nurunun,

Cuş-i huruşla savrulsun ruhum,

Rabbim! Geldim!

Sensin hem ilkim hem sonum… 

DUA kategorileri altındaki bu yazı 07 Ocak 2007 de, saat 17:15 da gönderilmiştir. Bu yazıya yapılan yorumları RSS 2.0 ile takip edebilirsiniz. Yorum yazabilir veya sitenizden geri izleme yapabilirsiniz.