“Yıkıldı saraylar,
kanlı gömleği sırtına alan herkes Yusuf’um dedi”
kan ne kadar masum, ne kadar temiz
gömleklerden yalan damlıyor,
ihanet, günah ve ateş
Yusuf, sen kuyularda
Sûretlere urba olmuş gömleklerin
Kara örtüler altında Züleyha’nın kalbi
Dağıldı, her sûreti sen sanmaktan
Seni andıran her gölgeye râm olmaktan
Yusuflar çok, “Yusuf” hiç yok Yusuf
Yusuf yok.
Züleyha bildi Yusuf
Yusuf bulunmazmış
Kalmalıymış kuyularda
Aramakmış en güzeli
ben yusuf değilim sevmedim zuleyha’yı
ben yusuf değilim yırtılmadı mintanım
düşmedi ardıma zuleyha’nın nefesi
ben yusuf değilim inanmayın hilale
gezmedim zuleyha’nın güzellik sarayında
ben yusuf değilim inanmayın rüyama…
sanmayın zuleyha’nın öz yurdunda vuruldum
ben yusuf değilim hakikatle aramda
sanmayın zuleyha’nın gözlerine vuruldum
ben yusuf değilim hakikat aramada
zuleyha düş göründü güzellik pınarında
ben yusuf değilim inanmayın sevdaya
… … … …
yazıcı
02 Nisan 2007, 15:24
Ne güzle bir şiir!
‘Züleyha bildi Yusuf
Yusuf bulunmazmış’
x
19 Temmuz 2007, 19:01
Asla vazgeçme Züleyha..
Seni erteleyişim bir sebeptir
Senin yeniden Yaratılışına..
Sesime ses ver
Ben Yusuf..
Vazgeçme!
Züleyha
yusuf
22 Ağustos 2007, 17:51
‘yusuf’sa züleyha’nın kaderi aramak yakışmazmış züleyhaya…kuyu varsa yusuf’un alınyazısında,onu bekleyecek sabrı içinde taşıyan bir züleyha vardır kuyunun başında.
seyyah
30 Eylül 2007, 20:55