Hikayenin Başlangıcı / Bir Nokta

Ta ezelde,
Yaradılışa “Kün! ” emri verilmeden
Ruhlarımız bilinmezliklerde serazad,
Her biri eksik,
Her biri yarım nokta
Rabb’in takdiriydi
Olmalı her biri teşne “tam”a
Her Adem burada bulmalı Havva’sını
Her ahit burada kurulmalı
Burada çizilmeli her hayata yol

Nihayet “Kün! ‘ emriyle ‘fe yekün’
Ve başladı yolculuk semadan arza
Ruhlara görevdi artık ahde vefa
Bulmalı yarımını,
Ve eklemeli “Bir nokta”yı diğer bir noktaya..

Noktaların Dağılması / Arza İniş

Her ruh birer noktaydı
“Huzur”dan büyük sözlerle dağıldılar
Ve,
Ayrıldılar aşina oldukları bakışlardan
İnsan olmanın bedelini yüklendiler omuzlarına
Birinci söz:
Kainatın çekindiği,
Dağların reddettiğiydi
Ağırdı, zordu,
Ama istediğiydi
İnsan olmanın bedeliydi
İkinci sözdü,
E-lest bezminde yan yana olanlarla
Birbirine akan bakışlarla buluşmak
Kim neredeydi?
Hangi zaman, hangi mekan,
Ortak kılınmıştı
Kimse bilemedi
.
Aramak tek çare oldu
Sadece aramak
.
Noktalar hala tek
.

Noktaların Dağılması/ Arzda Arayış

Her nokta yarımı bir bedenin
Onlardandım, noktaydım..
Anaçtı ruhum
Fazlaydım her gün biraz daha
Devirler geçti üzerimden
Vadiler dolaştım
Aradım..
Arandım..
Buldum!
Bulduğumu sandım..
Bulundum!
Eğlendim her gölgede
Sayıkladım
Sayıklandım
Aldandım parıltılara
Yenildim
Parçalandı bedenim

….

Noktayım..
Yine,
Tek..
Yaratılışa eş..

ŞİİR kategorileri altındaki bu yazı 15 Şubat 2007 de, saat 10:13 da gönderilmiştir. Bu yazıya yapılan yorumları RSS 2.0 ile takip edebilirsiniz. Yorum yazabilir veya sitenizden geri izleme yapabilirsiniz.