Yoruldum hep arkama bakmaktan,
sığınmam bu yüzden duvar diplerine
şimdi, şüphe yok arkamda
sırtım taşlarda, bunayan gerçek.
bakışlarım hiç bir yere, öylesine.
kırpmayı unutan gözlerim,
ölüm soğukluğu karıştırıyor aynalara
sesler belli belirsiz, kayboluyor, ışıklar sönüyor
korkular gömülüyor kafatasıma.
Ölüler.
Kafatasım ellerimde.
Senin gölgeni içmiş onun gözbebekleri
Onun taşı erimiş senin kafatasında.
arkaya bakmayı huy edinenler önünü göremezler. yaşamak risk almaktır ve en kolay ölümdür duvar dipleri.
güzelmiş.
Ömer Faruk
27 Nisan 2007, 15:59
Ne kadar zor arkaya bakmamak.
sulltan
27 Nisan 2007, 20:17
yaşamak kadar.
Ömer Faruk
28 Nisan 2007, 19:19