Bahçıvan şiirinde nasıl olsa gül biter
Gül düşer dalından
Erişir alazı yadıma
Beyaz kalır bu mevsimde
Surdan bir iz eskiden kalma
Senlik değil her şey ruhumun koylarında
Bir deniz alımı
Bir bahçıvan şiiri
Gül kokar hercai zanlarımda.
Sözler yumağı
Usulca gezinen sende
Leylalar şehrinin bir durağında
Titreten soğuk gibi
Avazımda buğulanmış kelimeler
Nerde ve nasıl kimbilir
Sen,
Saklı.
Kimbilir çözümsüz ayrık otları
Ya da bir bahçıvan,
ellerini kanatmalı.
Göz tetik çeker şimale doğru
Her karede başka cinayet
Her adım yaklaşmak denizin süngüsüne
Her adım
Yaşamak
Her adım
Sen
Saklı
Nerde bir sultan geçse,
düşülür gölgesine.
Başucumda bütün saatler
Aklın miğferinde
Taraflar ve meydan bomboş
Bir atlı geçse diye
Bir savaş başlasa diye
Düşlerden ve düşünlerden sonra
Senden sonra bu gürleyiş
Beyaz bayraklara asılmış sulh gibi
Yağmur dokunacak belki gözlerime
Belki gözlerine sorulacak
Küüüt! Küüüt!
Söz kalbe değmiş gibi.
Burası tenhadır işte.
Y.B.
Yorum yazın