‘Hayat’a
nereye gitsem ardımdasın
ne olur birazcık olsun bırak
her suçlar yüzde, her soğuyan elde sen
çarpmamak için gözbebeklerine,
çeviriyorum başımı kalabalıklardan
kaçıyorum tenhalara, oradasın
dudaklarıma arsız bir ıslık takınıyorum
görmemiş gibi yapıyorum
göğe bakıyorum mesela, kuşlara
vapurlara, iskelelere, ne varsa
görmemiş gibi yapıyorum
umursamıyorum gibi
atıyorum ellerimi ceplerime
avuçlarına düşüyorum
soluksuz koşuyorum kapılara
önümdesin, ardımdasın, sağımdasın solumdasın
boşuna.
söndürdüm güneşleri gölgesizlik uğruna
anla beni
izin ver
şu basamak şu kapı
gitmem için yetecek
ne olur birazcık olsun bırak
buralı değilim, duramam
anla beni
kalmadı gözlerimde fer
can çekişiyor avuçlarımda zaman
gitmem gerek.
Yorum yazın