İskeleler, deniz ve ay
Köpüklerle oynaşan kayalıklar
Alaycı bakışlarla
Fısıldaşıyorlar
Adın geçen her seste bir isyan

Kara baykuşlar
Ötelerin habercileri
Sabırsızdılar
Geceyi beklemeden, gün ortası
Martıları bastıran çığlıklarla
Haykırdılar ihanetini
Arka sokaklarında kentin
Benliğini tüccarlara
Ve beni yalanlara sattığını

Kurudu denizler
Yaktığım gemilerin ateşinden
Heykele dönüşen ruhumda
Eskidi zamanın tüm “Yedi” vakitleri
Dönmeye kalmadı imkan
Beklemeye mecâl
Kalışlar yorgun
Gitmelerin vaktidir.

ŞİİR kategorileri altındaki bu yazı 11 Mayıs 2007 de, saat 08:11 da gönderilmiştir. Bu yazıya yapılan yorumları RSS 2.0 ile takip edebilirsiniz. Yorum yazabilir veya sitenizden geri izleme yapabilirsiniz.