Çiçekçi otobüs durağı
Yakınında değil adresim
Ne de bir yere gidiyorum
Beklemiyorum beklenmiyorum
Ne yazık
Bilinmeyen bir yerde bilinmeyen biri
Nasıl geldim buraya bilmiyorum
Bıraktım irademi ayaklarıma
Buradayım.
Yorgunum, oturuyorum

Sonra sen geliyorsun biraz dalgın
Dağınık
Tanıyor muyum seni?
Saati soruyorum amaçsız
Söylüyorsun, elimdeki kitaba ilişiyor gözün
Dostoyevski, Beyaz Geceler
Anların mutluluğunu anlatıyor
Bitirdim, istersen…
İade etmek şartıyla
Tamam.

Dur!
Çıkmıyor sesim, ya adresin
Turgenyev’in sözü geliyor aklıma
“Yoksa sadece bir an seninle karşılaşmak için mi yaratıldım”
Tekrar bırakıyorum irademi ayaklarıma.

SAKLILAR kategorileri altındaki bu yazı 26 Mayıs 2007 de, saat 17:37 da gönderilmiştir. Bu yazıya yapılan yorumları RSS 2.0 ile takip edebilirsiniz. Yorum yazabilir veya sitenizden geri izleme yapabilirsiniz.