Toprağın bittiği yerde kurduğum
bu bekleme salonunda
vurdukça ağrın şakaklarıma
geceyi dipçikliyorum
mermiler ıslak
neye uzansam
nereye uzansam elimde kalıyor
gel-gitlerin dövüşü uğuldatıyor
duvarları
gıcırdıyor yer ve tavan
suya değiyor bir yanım
son gelişin almazsa sancağımı
batacaklıyım.

SANRILAR kategorileri altındaki bu yazı 05 Ekim 2007 de, saat 06:03 da gönderilmiştir. Bu yazıya yapılan yorumları RSS 2.0 ile takip edebilirsiniz. Yorum yazabilir veya sitenizden geri izleme yapabilirsiniz.