Akşam, saat yedi
Eminönü
Şehir hatları vapuru iskeleye atıyor demirini
Yokluğunun ezberini bozduran düdüğü ile
Her gün geçtiğim yollar
Ortasında seni bulduğum bu geçit
Yollarımızı ayıran sokak satıcıları
Yer sergileri
Bağrışan, kara kuru insanlar
Panayırı andıran kalabalığın orta yerinde
Seni ararken gözlerim, yolumu kesen o dilenci bile
Hepsi ama hepsi yerli yerindeydi bu sefer.

Galata’nın köhne balıkçısında
Bir sana takıldı gözüm
Bir de köprüden sarkan oltalara
Her defasında yakalandım
Haydi öyleyse
Sen mi daha çok seviyorsun beni
Ben mi çok seviyorum
Yarıştıralım mı sevda atlarımızı
Bir de bahis koyalım oldu olacak
Kaybeden taraf kazananın olsun
Kabul mü?

Tuzlu su bir de rüzgar fena vurdu bağrıma
Hislerime kıran girdi yanlış iskelelerde
Gümüşüne kara değdi, pas vurdu
Pul pul oldu, döküldü
Topla onları.
Ve kulağıma
Günlerin hep böyle geçeceğini fısılda.
Akşam böylece tamam olsun.

ŞİİR kategorileri altındaki bu yazı 29 Ekim 2007 de, saat 23:35 da gönderilmiştir. Bu yazıya yapılan yorumları RSS 2.0 ile takip edebilirsiniz. Yorum yazabilir veya sitenizden geri izleme yapabilirsiniz.