Maskeler vardı hep yedekte
Gülümseyebilmek ve umursamaz görünmek için
Zorunluluk.
Ey insanlar beni affediniz
Aldattım sizleri
İğretiydi tüm gülümsemelerim
Işık yok, renk yok, ses yok
Masallardan devşirdim hepsini
Ama inanmalısınız bana
Kendimi hiç düşünmedim
Hiç.

Ko-nuş-…
Ko-nu-şa-mı-yo-rum
Ne zor, ses çıkarmak
Kendi sesinin yankısını duymak
Bir defa, iki defa…
Sonra içinden konuşmaya alışıyor insan
Kaç hücrem var, kaç hücre duvarım
Susmuyor sesler
Döküldü sıva
Çimento ve kum ayaklarıma batan
Su! Biraz su…

SANRILAR kategorileri altındaki bu yazı 29 Kasım 2007 de, saat 23:09 da gönderilmiştir. Bu yazıya yapılan yorumları RSS 2.0 ile takip edebilirsiniz. Yorum yazabilir veya sitenizden geri izleme yapabilirsiniz.