bütün bunların içinde
nedendir anlayamadığım
düşüncelerimin dağınıklığı
karışıklığım,
ve hep yarım kalmışlığım…
.
Kuralına göre oyunlarda yokum
Saymayın beni
Oynayabildiğiniz kadar
Ha bir fazla ha bir eksik.
Karanlık sözler yazıyorum hayatım hakkında
öyle yoruldum ki yoruldum dünyayı tanımaktan
saçlarım çok yoruldu gençlik uykularımda
acılar çekebilecek yaşa geldiğim zaman
acıyla uğraşacak yerlerimi yok ettim.
Ve şimdi birçok sayfasını atlayarak bitirdiğim kitabın
başından başlayabilirim.
İsmet Özel
Meyler hazır, sazendeler tetikte
Görmenin arzusu açılan her kapıda
Nihayet ay doğmuştu, aydınlıktı tüm saray
Açıldı tek dilekte istenen tüm kapılar
Sıyrıldı her bir sûret kalktı perdeler bir bir
Nerede esen rüzgar nerede dolan kadeh
Artık ağırdır ipek saten bedene
Kadehler titreyen ellerinde Sultan’ın
Yetmişti her birine birer damla ateşten
Başladı yanmaya saray ve arzın sarayları
Yandı Sultan
Yandı düşler…
Sultan’dan çıkmadı tek söz, dökülen bakışlardı
Dudağının sıcağı […]
Gençtim hevesim vardı
Kuzey rüzgarları şamar gibi patlamıyordu yüzümde
Hırslıydım, hislerim diri delişmen..
Düşünmeyi keşfetmemin hemen ertesiydi
Ve diğer adını aşkın..
En büyük hatayı işlediğimi biliyorum
Biliyorum, gömlek değiştiren bir devrin çocuğuyum
Sebepleri biliyorum sonuçları biliyorum
Bilmenin acı veren kekremsi tadını ve vazgeçilmezliğini
Soluyorum giderek daralan bir alana doluşan dünyayı
Şehrin gürültüsü kahraman ordu edasında
Işıldatıyor alaca bayraklarını
Tırmalıyor ruhumu, yeri göğe
tercih eden yıldızlar..
Zerâfet bulantısı içerisinde
Kargir duygularım
Devren […]
sıyırsam bedenimden fazlalıklarımı
sularını kullansam tüm kurnaların
yıkasam yıkasam..
yüzümü ellerimi,
karalarımı..
arınsam,
gelsem sana…
Sen en güzel mısrasında uykunun
Ben zaman sarkacında körebe
Seyrediyorum önümde uzanan okyanusları
Düşlerine sızıyorum her gece
Hayallerim, şimdi gibi; var gibi
Meskenim varlığını hissettiğim her kale
Serâzad ellerim, tarıyor saçlarını
Kaçak bakışlarımın adresi belli..
Boğazımda düğümlenen, nefesin
İşitmiyorum hiçbir ses, sesinden başka
Bedeninden sıyrılan bu zaman sarkacında
Seni gören
Seni duyan
Sen diyen
Körebeyim
Sağırebe
Lâlebe…
Bir hikaye anlatayım sana..
Adem ile Havva’dan yana..
Allah Teala meleklerine insanı yaratacağını söyleyince, melekler acımasız bir varlık mı yaratacaksın demişlerdi de O ben bilirim siz bilmezsiniz demişti.. ve yarattı Adem’i topraktan, ruhundan can verdi… amade kıldı cenneti, her şeyi vardı…ama yalnızdı, bir şeyi eksikti, hem tamdı hem eksikti…ne olduğunu bilmiyordu, ama Rab bilirdi…ona kendinden olan varlık […]
Dünya ve içindekilerin,
bilebilseydim hiç hazinesi olmayan
batık bir geminin kırık tahtaları kadar
değersiz olduklarını
ve benim,
ve senin
ve yaşayanların
ve yaşananların
gereksiz
sıradan ve gerekçesiz
bilemezdim kalemlerimi, yazıya ve mürekkebe and içerek
kanatmaz ellerimi, kağıtları kirletmezdim.
Eğer ben aldanmasaydım
bir gülüşe bir bakışa
bir yasağa bir günaha bir olmaza
uyandığımı sanıp kapatmasaydım gözlerimi
ve eğer sen etmeseydin ihanet, verilmişe
tutabilseydin biraz daha
kahretse de seni, sabırla
gereksizliğime ve gereksizliğine
ve hatta dünyaya
bir kılıf […]
Bir kere
Ama sadece bir kere
Kaçır yedi vapurunu
Bekleyeyim ben
Beşiktaş iskelesinde
Gelmeyişin karartsın gözlerimi
Her yüzde sen ol,
Her sesleniş hüsran
Ve hatta binme bir sonraki vapura da
Artsın acısı yokluğunun
Geçmesin saatler
Çözülsün dizlerim
Vazgeçeyim her şeyden
Sonra gel
Gel ki
Anlayayım yokluğunun acısını
Anlayayım değerini varlığının
Daha çok sarılayım sana
Ve
Anla yokluğunun neler yaptığını
Gör izlerini yılların
Bir kere
Sadece bir kere
Kaçır yedi vapurunu
I/Dokunma
Aklı başında sözler bekleme benden
Deliyim
Çıldırtan kahkahalar atma hakkına sahibim
Ağlamalarım kızıl kıyamet
Susmalar asırlarca
Kırpmadan saatlerce gözlerimi
Bakabilirim “neden”lere
Kapılara
Bir sürü saçmalık
Kağıtlar dolusu, anlamı olmayan
Aklı başında sözler bekleme benden
Yıllar önceydi,
Aklını alıp eline çıktığında
Kattım azık diye benimkini de
Yetmedi
Adandığım hayatım, yıldızlar ve gökyüzü
Eskimiş hatıralar
Ne varsa sana dair
Savruldular arkanda
Kayboldular
Sattım aklımı da peş paraya
Ruhum uğruna
Mecburdum
Zira ötesi yokluktu
Dokunma
Deliyim
II/Yazı
Çek ellerimi anlımdan
Ne biriken düşünceler dağılır ovmakla
Ne de […]
