Beni ne doğrultabilir şimdi diye düşünerek geçirdim zamanı Vazgeçmek yakışmazdı bana Göz yummak ve adalete çelme takmak da Acınmak. “Neden ben” sorusunun saçmalığını anlatabilmek işin en zor yanı oldu Aşkı küçümsediğimden beridir bu başıma gelen Ama acınmak bana yakışmazdı Aşksızlık da yakışmıyor Gözlerime kan yürüyor Bu çıkmaz durumda en çıkar yol Bir bahane bulup sıyrılmayı [...]
Bu beni kendi safında tutmanın bir yolu olmalı Aslını soracak olursan -ki sormamanı yeğlerim- Tüm olanların farkındayım Bahçenin, eşiğin ve iç odanın İkirciklerde dolaşmanı da anlıyorum Emrine amade olduğun emrinde daima Ve yanında tüm işbirlikçi soytarılar, dalkavuklar Hem sahip hem hizmetkâr-ki bunu inkar edersin- Sorsalar; yaptıkların bilgiye ve aşka dayanır Aldanışın savunusu Susuşum seni [...]
Şüphenin gölgesi serinlik vermez Güneş altında ten dönmüşse bakıra Hangi söz kandırdı beni Hangi hırs kabarttı damarlarımı Yola getiren, yola gelen cevaplar karşısında Şüphenin gölgesi serinlik vermez Güneş altında ten dönmüşse bakıra Madem gel diyen ses senindi Sureti kaçırmak kimin fikriydi Ve el değmedik ne kaldı El değdiren kimdi İpeklere saplanan tırnaklar kimin Yusuf kim? [...]
Çok yorgunum, beni bekleme kaptan. Seyir defterini başkası yazsın. Çınarlı, kubbeli, mavi bir liman. Beni o limana çıkaramazsın… Nazım Hikmet Ran Fotoğraf: Murat Korkmaz/www.photo.net
Gündüzde beyaz, sarı, mavi vardır Gecede yıldızlar siyah ve lacivert Kapıları yoktur gecenin, siyahı lanet değildir Gecenin kara saçları, rüzgarla salınan Ve kadın gözüne perde kirpikler kadar güzeldir Karanlık Gece değil, renk yok,pencere yok, perde yok Allahım ne çok kapı var, ne çok kilit Hücre mahkûmu, voltalar yasak Tutmuyor dizlerim, kemiklerimde bebek yumuşaklığı Kovulmuş bakışlar [...]
Öylesine doğmuştu güneş Bak batıyor öylesine Esen rüzgarın derdi yok Kopan yaprağın düşüşü öylesine Oyalanmalık bir kaç kişi Sen, ben Sevmelik baharlar Olup bitenden habersiz zaman Geçiyor öylesine Bir karşılama yada bir veda Bir gülüş bir ağlayış Ve kelebek kanadı gibi Çırpınan hayat Öylesine.
Aşkı konuşmak için dudaklarımı kutsanmış ateşle temizledim, ama hiçbir sözcük bulamadım. Aşktan haberdar olduğumda sözler cılız bir hıçkırığa dönüştü, yüreğimdeki şarkı derin bir sessizliğe gömüldü. Ey bana gizlerinin ve mucizelerinin varlığına inandığım Aşk’ı soran sizler, Aşk peçesiyle beni kuşattığından beri ben size aşkın gidişini ve değerini sormaya geliyorum.
(Sona doğru) Saygıyla eğilecektim Acının onurlu direnişine Gömecektim tüm teorileri Ramak kalmıştı, bir eşik sadece Ve, Yüksek yerlere çıkıp nutuklar çekecektim Hey insanlar! Aklıbaşındalar! Buraya bakın! Bakın ve görün! Heyhat! Hava aydınlıktı, seziyordum Tehlikeli suların çağlayanı Müjdeci Seni karanlık adamlar getirmedi Beni biliyorlar mıydı, bilmiyorum Tutanaklar ve mahkeme kayıtları Adına yabancı, adıma aşina Hey! Mübaşir [...]
… Ben aslında bir zamandır dünyayı, aşk tarafından kirletilmiş bir yer olarak görüyorum. Aşkın bedenden başka bir yurdu olduğuna inananlar bile, onun ilkin balçıklarında bir haz bırakmasını istiyorlar. Oysa ben aşkın, daha yere mi yoksa göğe mi ait olduğunu anlayamadan mağlup oldum ona. Beatrice’in mihmandarlığında cenneti gezen Dante’yle de, aşkın hallerini yoğurup duran Rüşt’le de [...]
İnsanlık büyük bir hata içinde olmalı. Toparlanmalı ve bizlere yaşamanın temel gerçekliği olarak öğretilen aşk üzerinde yeniden düşünmeliyiz. Hayat. Gerçek. Aşk. Hayatın gerçek yönü aşk mıdır sahi? İnsana sunulan oyunların en vazgeçilmezi mi? Böylece insan aşkın hakikat olduğu yanılsamasına düşüyor ve oyalanıp duruyor mu yoksa? İnsan nerede hata yapıyor? * Mütalaa aklı başında her karşılığa [...]