Omzuma dokundu gül
Kırmızıydı rengi
Mahrem tutmamış ellerim
ve dizlerim titriyordu
Peygamber ağlatan
Geceye karışan kokusu
Başımı efsunluyordu
Hem masum hem tutucu
Gül ve gece
Basit kurmacaya dönüşüyordu sözler
Vakit daralıyor,
daha yücesine yetmiyordu güç
Havsaladan yükseliyordu sesler
Pes pes pes
Gül ve gece
İkilik ya da teklik
Bülbül ile gül
İnci ile mercan
Balıkçıların neşvesi
Hepsi bir
Yusuf.
bir yol mutlaka vardır çıkışa..
Kerime Aslı
31 Ekim 2008, 14:55
ya kalbinin mesafeleri kaldıramayacağı kadar uzaksa çıkış … yada karanlıksa bu yol ve umut ışığını kaybetmek üzereyse birde … mutlaka BİRİ var bir yol bulup içinden çıkamasakta…
mehmet adil
01 Kasım 2008, 01:17