Omzuma dokundu gül
Kırmızıydı rengi
Mahrem tutmamış ellerim
ve dizlerim titriyordu
Peygamber ağlatan
Geceye karışan kokusu
Başımı efsunluyordu
Hem masum hem tutucu
Gül ve gece

Basit kurmacaya dönüşüyordu sözler
Vakit daralıyor,
daha yücesine yetmiyordu güç
Havsaladan yükseliyordu sesler
Pes pes pes
Gül ve gece

İkilik ya da teklik
Bülbül ile gül
İnci ile mercan
Balıkçıların neşvesi
Hepsi bir
Yusuf.

YUSUF kategorileri altındaki bu yazı 03 Ekim 2008 de, saat 19:10 da gönderilmiştir. Bu yazıya yapılan yorumları RSS 2.0 ile takip edebilirsiniz. Yorum yazabilir veya sitenizden geri izleme yapabilirsiniz.