Çok yollar yürüdüğümü, çok sancılar yaşadığımı zannettim. “Böyle acılar kimse tarafından yaşanmamıştır” düşüncesi beynimi kemirdi durdu, çok günahkâr olmalıydım. Yanıldığımı ruhumda tamir edilemez hasarlara sebep olduktan sonra anladım. Yaşadıklarım sadece başlangıç noktasıymış, yol yeni başlıyormuş. Acının eşiği yokmuş, her alışkanlık daha ağırını sırtında getiriyormuş. Herkes kendi hikayesini yaşıyormuş.
“Kutsal Varlık problemi yaşamayan bir insan kendine karşı bu kadar tahripkâr nasıl olabilir?” sorusunun cevabını arıyorum. Eksik nerede? Nedir bu tatminsizlik? Bunu yapan ben değilim, bu ben değilim. Kimim ben kimim? Lütfen? Ölmeyi deneyemem, dileyebilirim ancak. O da vakit dolmadan gelmeyecektir. Dilendiği anda gelse bile tasavvur edilemez bir alemin korkutucu telaşı yok mu? Dehşet! Bu noktaya nasıl geldi durum biliyorum. Akmadı akmadı, birikti, birikti. Birikti aslalarım. Asla diyorum hep, asla sancılarım geçmeyecek, asla kendimden geçemeyeceğim, asla senden geçemeyeceğim, asla içim gülmeyecek, asla güzel bir sabaha uyanmayacağım, asla… asla…asla…ne çok asla var hayatımda..
Dış aleme karşı bakışım saflığını kaybetti, traşlanmış insan yanlarım kanıyor, kanadıkça acıyor. Acı arttıkça saldırganlaşacağıma kabullenmiş bir boyun eğişle siniyorum, ellerim titriyor, belli olmasın diye sıkıyorum yumruklarımı, gören şaha kalktığımı zannediyor. Hayatım mezata düştü, yazık mı, bilmem.
Bütün bunları anlatmak çaresizliğinde olduğum için ben sorumlu değilim. Senin yanında hep alçak sesle konuştum. Sen benim insan yanlarıma dizdiğim (s)övgüleri hiç mi bilmedin? Bahçelerde hep gül açmıyor ve kargaları kovalarken yada çerden çöpten yapılmış toplarla oynarken düşmeye benzemiyor hayat. Biraz ben biraz o bitirdik birbirimizi, iyi iş çıkardık. Sadece dizlerimiz soyulmadı. Kırıldı kolumuz kanadımız. Kahrolası zaman hiç benim tarafımı seçmedi. Ben ona sövdüm, o bana sövdü. Netice değişmedi, yine o kazandı.
Her şey çok basitti oysa. Hayat hep hiç verdi. Hiç işte.

GÜNLÜK YAZILAR kategorileri altındaki bu yazı 10 Aralık 2008 de, saat 22:39 da gönderilmiştir. Bu yazıya yapılan yorumları RSS 2.0 ile takip edebilirsiniz. Yorum yazabilir veya sitenizden geri izleme yapabilirsiniz.