burası için mi sızlandın o kadar

yeşil beyaz bir kapsüle sıkışmış

kof bir bilincin içinde kıvranmak

seni biçen

kimilerine göre doğuran

“daha iyi” “daha iyi” tezahüratları arasında

serotonin palavrasına bulanarak

inanarak hatta

iyi kulaç atardın sen

su, çamur

çamur tercihindi

hız alan yerlerinde izleri kalırdı en azından

biliyordun diyorum

ikinci tekil şahıs yapıyorum cümlelerin öznelerini

çukura düşmek, yalpa yalpa yürümek

kendime “sarı beniz” yakıştırması yapabilmek

temize çekmek ya da yeniden başlamak için

belki dilenmek iyi şeyleri

yazık olsun

katil olma korkusu sinen içimi

olmadık şeylere inandıran

bulanıklığa.

düşünceler ağırlık yapmıyor

bu hafiflik

midemi bulandırıyor.

ironi yok.

KAYIP ZAMAN kategorileri altındaki bu yazı 08 Nisan 2009 de, saat 20:33 da gönderilmiştir. Bu yazıya yapılan yorumları RSS 2.0 ile takip edebilirsiniz. Yorum yazabilir veya sitenizden geri izleme yapabilirsiniz.