Saçmalamak bir oyundur. Ortasında çekip gitmediğim tek oyundur. Kökeni saçmak olmalıdır. Bilinçsizce duyguları, kelimeleri oraya buraya saçmak. Ben öylesine saçmalarım ki, kelimelerim öylesine sakar ki çift taraflı olarak hüsrana sebep olurum. Kelimelerin şiddeti hem beni kırıp döker hem de çarptığı yerleri. Oğuz bir romanında “Bende insanları sinir eden bir durum var” demişti. Evet, bende de var öyle bir durum. Bu saçmalamak mevzuu da bunun içinde. Başkalarının gözlerine bakılırken, en uygunsuz zamanlarda saçmalamak favorimdir. Çok yakın zamanda gerçekleştirdiğim bu eylem, beklediğim neticeyi verdi: “yani?” dendi susularak.

İŞTE ÖYLE BİR ŞEY kategorileri altındaki bu yazı 15 Mart 2010 de, saat 10:25 da gönderilmiştir. Bu yazıya yapılan yorumları RSS 2.0 ile takip edebilirsiniz. Yorum yazabilir veya sitenizden geri izleme yapabilirsiniz.