Zan değil bülbülün ağlayışı Ellerinde uzun kargılarla dolaşan korucular Gülün nazına göz dikenler Bin vurur Susmaz ağıt Gelen var Ya kara bir yüzle geçecek Ya da kül rengi perçemi düşecek alnına Yarım ağız bir tebessüm Dur şimdi Baştan başlayalım Anlamaya mecal gerek Ben kaç defa gerdim bu gergefi Kaç defa işledim Koynunda saklamak sana Anladım, [...]
Kadın ayağı İzlerin topuklarından belli Belli ki basmamış yere, Acıtmamış sırtını kumların Zarif ve silik Rüzgara teslim olmadan Buradan gidelim, izler buradan Zarif ve silik. Bedevi kaybetti sezgisini Yol sensin, yolcu sensin, yoldaş sensin Gör keskinliğini mızrağın Tonguçların sesine kulak ver Uydur adımlarını aruza Bulması kolay bilmesi kolay. İncelen bilekten sarkan halhal [...]
Bir sese sessizliktir, bir de akşamlar Seni yaşamanın kefareti Bile bile çekilir, bilene bilene çekilir Ağırlaşarak yinelenir recm yanaklarımda Islak ve soğuk, ıslak ve sıcak Razı olmaz gece, yüzünden ağıt düşer Yaslanır Son taneye varan da Ağaran tana dayanır beden Yaslanır diriliğim Yaşlanır. [Gök Ekin]
Bir sonbaharda düştüm. Bir sonbahardı düştüm. Ağladım.
Yıkıma gebe gece Sabahı getirecek zorla Erken ve acıyla gelecek aydınlık Dur hele Al yazmamı alayım o vakit Gözlerimi bulayayım sürmelere Yanaklarıma kara insin Ağlayışıma işaret Vakitsiz kırıldı kapı, düştü saat Haber salamadım Şimdi sana düşen Ölüm sandığın bilinmeze sadakat Bilmem ki kaç zaman Kurşun ağrısına benzeyen cesaret yakışacak omuzlarına. [Gökekin]
Şehrin gözleri kör Ve insanların Kargalar göz döküyor eşelenmiş toprağa Çocuk gözleri Kadın gözleri Zarif insan gözleri Sonbaharın yüzü kışa dönüyor erkence Nadas için uygun bir mevsim olmayacak Daha derin kazmalı Erişsin bahara ve göversin Karılmasın
yaşıyorum biraz baş dönmesi gibi biraz şimşek çakması geçeceğini bildiğin oturuyorum kaldırıma, daha çok aykırı yerlere biraz ağlar gibiyim, düşmüş müyüm okşar sırtımı taşlar yıldızları bekliyorum kuşları dinliyorum ben gök gürültüsünü daha çok seviyorum
GÖZ GÖMLEĞİYLE SAKİN. SESE VE SÖZE MÜHÜR. KALEME VEDA İNİYOR PERDE HER GEÇEN GÜN BİRAZ DAHA.
Son dakika Herkes ayakta Nümayiş ve çiçekler Kimine beyaz Kimine kara Güleç yüzlü insanlar Gök görüyor onları, karaya vuruyor mavi Dövüyor kıyıları Ya da bana öyle geliyor Uzaklığın armağanı Masada Karıncalanmış parmaklar arasında İçini boşaltıyor kalem Mürekkeb bulaşmış kağıt kirli, sırtı acıyor bir de katlı kağıtlardan aynı hayatlar biçen bir makasın iştihası Kör olası Kaç [...]
Bilselerdi; ağlayan bir kadını sarmak nasıl yakışır bir erkeğe omzuna yaslayarak elleriyle taramak saçlarını, ve duymak sıcağını tenha kalanın ağlatıp sararlardı. Şimdi yoksun ya devrilir hep sütunlar Dayanacak ince bir dal bulamam Saçlarıma sam değer, kırılır dalgaları Cepleri delinir cepkenlerin Ellerim boşluğa düşer Tenhaya gücüm yetmez Ağlamaktan korkarım. Hoyratça gelebilseydin eğer Ağlayasım olurdu Kadifeye koyduğum [...]