Ateşin şeytanları kutsala kaçtı
Taş topluyor güzel eller
Üç, beş, yedi
Meydanı boş bulan koşuyor
İnsan, hayvan, nefs
Avuçlarını ovuşturuyor
Hepsinde arzu ve heves
Dış kapıdan geçemedim
Elimde iki taş
Kaç defa yeltendim
Omuzda gülle
Biri camını indirmeli
Diğeri bahçendeki köpeği
biraz merak, biraz hayal
kaçamak bu ya,
en çok sevda
karlıdır dağların eteği bu vakit
tımarı için kaşağı yetmez
eldivensiz iki el,
parkelerin cebinde körebeler oynasın
dağ arkası, iki konak ötesi
bendeki iki ardıç, iki salkım
üç beş adım
kararlı.
eğdim dağ başımı
kırdım kanadımı kolumu
yetiş şimdi
kaldır şimdi
sar şimdi.
Görünme bana
Arka balkona çık
Göğe görün.
-Kıskanıyor muyum?
Bu fikir beni deli ediyor
Sivriliyor kalemim
Kağıtları parçalıyorum sonra
En iyisi
Sen bunu bana sorma.
Her satırında seni yazdığım
Sevda sözleri yazmakta mahir değilim
Eskimiştir dilimin nalınları
Bu yüzden cıvıl cıvıl değil cümlelerim
Dağ çileği kokmaz
Kalabalığın telaşlı kokusu sinmiştir üzerime
Çarpa çarpa geçişleri, rüzgarımı keser
Düşeyazarım
Kaç bahar değmiş beklediğime
Kaç mavi yenilmiş
Barikatlar ve kum torbaları
Sen bilirsin sana varışlarımın hesapsızlığını
Tuzlu su içmiş susuzluğunu
Sunayım sunaklara,
Ağladıklarımın biriktirdiğini
Sana.
Dönülmüyor ev denilen mabedlere
Hangi mevsimin farkı olmalıydı diğerinden
“Hayata tutunmak” olur muydu? Sensiz.
Kimse bilmiyor, kimse yüksek sesle konuşmuyor
Gelmesin demişsin, gelmesin bir daha.
Öpüyorum topuklarından
Bende sırası gelmelerin.
Vaatlerin ve vaitlerin.
Olurmuş.
Söylentilerle
Ağartıyorum gecenin karanlığını
Kızıla çalıyor odanın rengi,
Sözlerin ne güzel. Ne güzel sesinin tınısı
Alnıma çizilen […]
Artık,
gücenik bir edayım sana.
Şiir yazabilseydim anlatacaktım
ama bütün yüce insanlar
“Kadın şiir yazamaz” hükmünü verip
kırdılar kalemleri
Ne devrimci olabilirim olacakları beklemekten sıkılıp
“Haydi” diye haykıran
ne de affedilmeyi umarken tapınaktan kovulan
bir keşişin yumruğu
Benden sana kalan sadece gücenik bir eda
hiç geçmeyecek
çıkınıma doldurduğum birkaç kirletilmiş sözcük
duyulmayacak kadar sessiz şarkılar
fazlası yok.
Çiçekçi otobüs durağı
Yakınında değil adresim
Ne de bir yere gidiyorum
Beklemiyorum beklenmiyorum
Ne yazık
Bilinmeyen bir yerde bilinmeyen biri
Nasıl geldim buraya bilmiyorum
Bıraktım irademi ayaklarıma
Buradayım.
Yorgunum, oturuyorum
Hayat ile ölüm arası bir soluk
Gerçek ile düş arası bir soluk
Aşk ile gerçek arası bir soluk…
Çok önceydi…
Kendimin ve gerçekliğin farkına yeni yeni varıyordum, hayatım çoğalmaya başlıyordu. Geliyorlardı, güneşler doğuyor baharlar yeşeriyordu. Hayatın gerçekliği bulaşıyordu sonra ellerine gözlerine en çok da ruhlarına. Gerçek oluyorlardı olamayacakları kadar, güneş yakıyordu bedenlerini, rüzgarlarında, denizlerinde boğuluyorlardı.
Ve ağrılar ve sancılar bıçak […]
SAKLILAR kategorisi için arşivi görüntülüyorsunuz.