Ellerim yeniden yoğurdu havayı Fesleğenlere biraz dokunması yetti Bir bahar saldı sana doğru Ulaştı mı civarına, eteklerine Ciddiye al yaprakları, gün doğumlarını ve batımlarını Acele et, bahar bu, çok durmaz Yaz gelirse havamız dağılır, hevesimiz kalmaz Beni ciddiye al, bırak şımarıklığı İçin de kıpırdasın biraz, tembelliği bırak Ben gelmeyi de unuttum gitmeyi de Çakılı kalakaldım [...]
Zeytin kokardı ellerin çocuk Ham değil, salamura Tam yenmelik Uzun ve esnek parmakların Dokunmamıştır ekine Bereket, yemin ve ahit Her ekinde kokar.
At kestanesi Ben çocukken, senin bir ağacın olduğunu bilmezdim Gökten, balkondaki çocuklar gibi sarkar Evlerin çatılarından zıplar Atların sırtına düşüp koşturan kestaneler sanırdım Sırtımı verdiğim at kestanesi Kucağıma düş benim duygularımın büyüklüğünü hatırlat Çünkü büyüyünce, duygular küçülüyor Bunu en çok onun ellerinde görüyorum Un ufak ediyor Sonra sevdiğim dediklerine serpiyor Ama bilmiyor mu Serpmek düşman [...]
Küçük bir adım atınca dünyaların durmasını bekleyenler Sunağınızda tapınanlar çok tanrılı Tek değilsiniz, onlar gibi Hele bir kesilsin sütleri Kim kedi, kim sırtlan İşte o zaman anlarsınız
Yağmur mu yağsın güneş mi açsın, bir türlü karar veremeyen bir Şubat günü İnsanların hepsi üzgündü Etleri dökülmüştü çenelerine Büyük meseleleri olmalıydı 17 Şubat’ı unutmayacağız, unutturmayacağız diyorlardı kimileri Ben de önemli bulmak istiyordum Ama unutuyordum her şeyi İlk önce seni Küçük duygularımı ikiye ayırıyordum Aklımla unutuyordum, kalbimle asla Unutmak ve unutmamak farketmiyordu o zaman Hepsi [...]
Küçük bir tat için tonlarca keçi boynuzu Mecaz ve de oyun yoruyor beni Okuyorum sürekli Ne bulursam; şiir, öykü, roman Bir duygu kırıntısı yakalayabilmek için Gereksiz zaman harcıyorum Üstelik başkalarına ait duygular bunlar Onlar adına seviniyorum Gülümserken yakalıyor annem O da gülümsüyor imalı imalı Belli ki o da benim için seviniyor Ya da yüzüm düşüyor [...]
Uzaklığına bakarak Bir türlü çözemediğim bulmaca Hiç okumamış gibi unuttum satırlarını Soldan sağa beş harf kayıp, zorla kazınmış Yordamsız yaşama cila Ya da boy aynasındaki heybet mi Bıcağı bileyen değil Yukarıdan aşağı eksik iki boşluk: Ah! Soluk hırlıyor, çıkmıyor son nefes Bıçağın ağzı yanlış yere dayanmış kan bulaşmış elma kışırına Boyun sıvanmıştır oysa Bulmacada anahtar [...]
Parmaklarım hala marangoz törpüsünde geziniyor Öfkeliyim, neden? Ne kadar da kusursuz çekilmiş kanım Bir damla bile yok Kuru et Kuru yaprak Kutsal parşömen gibi ince Yazılmış bahtım, ellerinde Öfkelisin, neden?
Evler, evler/ Üst üste, yan yana yığınak/ Pencereler perdeler balkonlar/ Erkekler kıvrak kadınlar tetikte/ Kimin eli kimin cebinde/ Güldürüyor beni bu sarmal/ yangın ve mal/ Korkutuyor da/ Vallahi değilim ikisi de/ İsmet de değilim elbette/ Diz çöktürüp kapı kollarını kontrol ettiren/ Sırada anahtar delikleri var/ Buruşuk, kirli paspaslar/ Gelenin geçenin ayak izleri/ Altında hiç kullanılmamış [...]
Bak işte Olmuyor sandıklarım bir anda başucumda Günlerdir içime saplanan Uykularımı bölüşen korku Rüyalardan değil Uyanıkken keşif isterim Şairler nerede, neden senden bahsetmiyorlar Şiirler neden hep masallardan bozma Sen gerçekken.