Gidiyor musun?
Aşk olsun!
Tam da başlamışken yağmur
Açıyor musun şemsiyeni
Alıyor musun ellerini
Aşk olsun!
Gidiyorsun demek
Bitmemişti yapacaklarımız hani
Balık ekmek yiyecektik Eminönü’de daha
Galata’da çay,
Ortaköy’de günbatımı bizi bekleyecekti
Parklarda oturacak,
İnsanlara bakacaktık sebepsiz
Karışacak çocuklara
Oyunlar oynayacaktık
Engel tanımadan, utanmadan
İsim takacaktık sokak kedilerine,
Her biri Şair ve bizim
İskeleler, deniz ve ay
Köpüklerle oynaşan kayalıklar
Alaycı bakışlarla
Fısıldaşıyorlar
Adın geçen her seste bir isyan
Dün iskeleye gittim
Oturdum, beklerken beni oturduğun banka
Kollarımı sardım bedenime
Senin gibi
Martılara baktım
Güneş ne de güzel battı
Vapurlar geldi gitti
İnsanlar el ele kolkola
Mutlulukla
Bekledim Yedi Vapuru’nu
Gelirsin diye belki
Gelip geçti saatler
Ne sen geldin ne de Yedi Vapur’u
Beklemeyin dediler boşuna
Kalktı o sefer
Belki başka bahara
Döner yeniden.
‘Hayat’a
nereye gitsem ardımdasın
ne olur birazcık olsun bırak
her suçlar yüzde, her soğuyan elde sen
çarpmamak için gözbebeklerine,
çeviriyorum başımı kalabalıklardan
kaçıyorum tenhalara, oradasın
dudaklarıma arsız bir ıslık takınıyorum
görmemiş gibi yapıyorum
göğe bakıyorum mesela, kuşlara
vapurlara, iskelelere, ne varsa
Sabaha karşı ansızın
Çal kapımı
Götür beni Hatice
Nur Dağı’na götür.
Götür ve uyut dizinde.
Üzerimde yüzünün serinliği
Unutayım tüm bildiklerimi.
Sırtımda kul edası, alnımda kırışığı pişmanlıkların
Teselliler parmaklarının ucunda
Ve bin şifa.
Götür beni Hatice
Nur Dağı’na götür.
Taşları sayalım önce tek tek
Sonra öğret bana eşyanın isimlerini
Sesini duyur, sebeplerden bahset
Susma Hatice söyle
Sormadan söyle.
Durmadan söyle.
son durakta albenili bir güz derinliği
yaprakların rengi sabahtan
güneş ve ay iki hecelikti okusaydınız
okumadınız sustunuz
seyirde sükutun izleri var
hıçkıran gökte rahmet sadece
kanatılmış olmak dokunur da
eğilir bakışlar, hatırlamak azab olur
kapanır urbalar her yer bembeyaz
mahrem kalır gizlide renkler
görebilmek hayal olur.
ben bir ağacım çırılçıplak
çakılı bozkırda
yanık köklerim
tepemde güneş…
kalmak için gelinmez yanıma
her gelenin vardır başka bir diyarı esecek
mevsim rüzgarları gibi
bak kollarıma damarlarım kupkuru
üzerimde asırların dilekleri
rengarenk; mavi, kırmızı, sarı, yeşil…
kapkara, bembeyaz…
biliyorum gideceksin
ama söyler misin rengi ne dileğinin
biliyorum gideceksin; ben hiç gitmedim
anlatır mısın bana nasıl bir şey olduğunu gitmenin
çıkar mı ruhu gidenin de, ardında kalan gibi..
ölür mü tekrar tekrar […]
Çok koştum peşinden tıyneti bozuk aşkların
Anarşist ruhum dinlemedi güzel sözlü insanları
Nasihatler küfür gibi kulaklarıma küpe
Her kaçırışımda treni hapsettim kelimeleri ağzı bozuk şiirlere
Sokak kadını arsızlığında mısralarım
Savurdum sağa sola kimini, hiç birini affetmedim
Hiç acımadım, merhamet dilenmelere aldırmadım
Biledim dişlerimi, kin damlayıncaya kadar
Hadi söyleyin, söyleyin!
Kelimeleri yargılamanın yakışmadığını bir şairin dizelerine
Parmak uçları birleştiriyor diye suçlu kılmanın nûnu ve kâfı
Yadırgayın beni
Beni […]
Nerelerdeydin?
Bakışlarım eskitti kaldırımları,
Hoş geldin! Avareliğim..
Aldırmazlığım..
Usanmışken, yorgunken,
Hayatın anlamsızlığı bulaşmışken üzerime
Ve özlemişken en derinden
Gecenin en karanlık yerinde
Usul usul yaklaşan seslerin
Anladım adımların olduğunu
Ve her şeyim avare…
Ellerim, gözlerim,
Düşlerim düşüncelerim
Avareliğim! Hoş geldin!
Güneş miskince ışıdı avareliğime
Çayımın buğusu, baharın dokunuşuyla nazlanan perdeler
Balkonumda gece yorgunu kaktüsler
Pembe beyaz begonyalar
Her şey tadında gelişinin
Güne adandım bugün
Kaldırımlara bıraktım kendimi
Kararını vermişti çoktan adımlarım
Açıp kollarımızı güne,
Gidecektik yıkık köşkün merdivenlerine
Oturacak, […]
Hikayenin Başlangıcı / Bir Nokta
Ta ezelde,
Yaradılışa “Kün! ” emri verilmeden
Ruhlarımız bilinmezliklerde serazad,
Her biri eksik,
Her biri yarım nokta
Rabb’in takdiriydi
Olmalı her biri teşne “tam”a
Her Adem burada bulmalı Havva’sını
Her ahit burada kurulmalı
Burada çizilmeli her hayata yol
Nihayet “Kün! ‘ emriyle ‘fe yekün’
Ve başladı yolculuk semadan arza
Ruhlara görevdi artık ahde vefa
Bulmalı yarımını,
Ve eklemeli “Bir nokta”yı diğer bir noktaya..
Noktaların Dağılması […]
ŞİİR kategorisi için arşivi görüntülüyorsunuz.