Gidiyor musun? Aşk olsun! Tam da başlamışken yağmur Açıyor musun şemsiyeni Alıyor musun ellerini Aşk olsun! Gidiyorsun demek Bitmemişti yapacaklarımız hani Balık ekmek yiyecektik Eminönü’de daha Galata’da çay, Ortaköy’de günbatımı bizi bekleyecekti Parklarda oturacak, İnsanlara bakacaktık sebepsiz Karışacak çocuklara Oyunlar oynayacaktık Engel tanımadan, utanmadan İsim takacaktık sokak kedilerine, Her biri Şair ve bizim
İskeleler, deniz ve ay Köpüklerle oynaşan kayalıklar Alaycı bakışlarla Fısıldaşıyorlar Adın geçen her seste bir isyan
Dün iskeleye gittim Oturdum, beklerken beni oturduğun banka Kollarımı sardım bedenime Senin gibi Martılara baktım Güneş ne de güzel battı Vapurlar geldi gitti İnsanlar el ele kolkola Mutlulukla Bekledim Yedi Vapuru’nu Gelirsin diye belki Gelip geçti saatler Ne sen geldin ne de Yedi Vapur’u Beklemeyin dediler boşuna Kalktı o sefer Belki başka bahara Döner yeniden.
‘Hayat’a nereye gitsem ardımdasın ne olur birazcık olsun bırak her suçlar yüzde, her soğuyan elde sen çarpmamak için gözbebeklerine, çeviriyorum başımı kalabalıklardan kaçıyorum tenhalara, oradasın dudaklarıma arsız bir ıslık takınıyorum görmemiş gibi yapıyorum göğe bakıyorum mesela, kuşlara vapurlara, iskelelere, ne varsa
Sabaha karşı ansızın Çal kapımı Götür beni Hatice Nur Dağı’na götür. Götür ve uyut dizinde. Üzerimde yüzünün serinliği Unutayım tüm bildiklerimi. Sırtımda kul edası, alnımda kırışığı pişmanlıkların Teselliler parmaklarının ucunda Ve bin şifa. Götür beni Hatice Nur Dağı’na götür. Taşları sayalım önce tek tek Sonra öğret bana eşyanın isimlerini Sesini duyur, sebeplerden bahset Susma Hatice [...]
son durakta albenili bir güz derinliği yaprakların rengi sabahtan güneş ve ay iki hecelikti okusaydınız okumadınız sustunuz seyirde sükutun izleri var hıçkıran gökte rahmet sadece kanatılmış olmak dokunur da eğilir bakışlar, hatırlamak azab olur kapanır urbalar her yer bembeyaz mahrem kalır gizlide renkler görebilmek hayal olur.
ben bir ağacım çırılçıplak çakılı bozkırda yanık köklerim tepemde güneş… kalmak için gelinmez yanıma her gelenin vardır başka bir diyarı esecek mevsim rüzgarları gibi bak kollarıma damarlarım kupkuru üzerimde asırların dilekleri rengarenk; mavi, kırmızı, sarı, yeşil… kapkara, bembeyaz… biliyorum gideceksin ama söyler misin rengi ne dileğinin biliyorum gideceksin; ben hiç gitmedim anlatır mısın bana nasıl [...]
Çok koştum peşinden tıyneti bozuk aşkların Anarşist ruhum dinlemedi güzel sözlü insanları Nasihatler küfür gibi kulaklarıma küpe Her kaçırışımda treni hapsettim kelimeleri ağzı bozuk şiirlere Sokak kadını arsızlığında mısralarım Savurdum sağa sola kimini, hiç birini affetmedim Hiç acımadım, merhamet dilenmelere aldırmadım Biledim dişlerimi, kin damlayıncaya kadar Hadi söyleyin, söyleyin! Kelimeleri yargılamanın yakışmadığını bir şairin dizelerine [...]
Nerelerdeydin? Bakışlarım eskitti kaldırımları, Hoş geldin! Avareliğim.. Aldırmazlığım.. Usanmışken, yorgunken, Hayatın anlamsızlığı bulaşmışken üzerime Ve özlemişken en derinden Gecenin en karanlık yerinde Usul usul yaklaşan seslerin Anladım adımların olduğunu Ve her şeyim avare… Ellerim, gözlerim, Düşlerim düşüncelerim Avareliğim! Hoş geldin! Güneş miskince ışıdı avareliğime Çayımın buğusu, baharın dokunuşuyla nazlanan perdeler Balkonumda gece yorgunu kaktüsler Pembe [...]
Hikayenin Başlangıcı / Bir Nokta Ta ezelde, Yaradılışa “Kün! ” emri verilmeden Ruhlarımız bilinmezliklerde serazad, Her biri eksik, Her biri yarım nokta Rabb’in takdiriydi Olmalı her biri teşne “tam”a Her Adem burada bulmalı Havva’sını Her ahit burada kurulmalı Burada çizilmeli her hayata yol Nihayet “Kün! ‘ emriyle ‘fe yekün’ Ve başladı yolculuk semadan arza Ruhlara [...]