-Mektup V-

Geride durmamı söylüyorlar Yusuf. Bırakmamı ardını. Bir olmazın peşine düştüğümü, hep düştüğümü, hep düşeceğimi. Onlar bilmiyorlar Yusuf aşkın çağlayanını. Bilmiyorlar aşkta geride durulmayacağını. Bir yerde durulmayacağını, hep akmak gerektiğini. Hep akmak gerektiğini.
Sen söyle Yusuf nerede durayım? Çekileyim mi kuyuların başından, çekeyim mi ellerimi, yoldaşsız göç olayım mı?
Söyle Yusuf nerede durayım, nereye gideyim, kime varayım…
Gösterdin yüzünü, pürnûr oldum, meyil verdim, efendi oldum, geda oldum.
Kendini yakan zü-nâr oldum, yandım, yandım
Kor oldum, kül oldum, ıssız oldum.
Tozlarımı verdim rüzgara, kuşların kanatlarıyla göç oldum Yusuf. Göçebeyim o günden beri
Uzadıkça yollar, eskidi adımlarım
Sığındım, her yıkılışımda gölgesini sunanlara
Duramadım, yüzüm güneş yanığı.Sen Yusuf
Ömrümü beklemeye adadığımdın
Horlanmayı göze aldığım
Dizine yaslandığım
Gözünü sevdiğimdin
Gözünü seveyim Yusuf, ardımda kal deme
Umuduma öl deme
Bana öl de.
Öleyim Yusuf.Bu aşk;
“Bazen çok coşkuludur bazen de boğazda düğümlenir kalır.
Ağlatır,sızlatır, ama hep damağında kalsın istersin.
Ağzının içinde dolaşsın ömür boyu o tat, yutmak istemezsin.

Böyle zamanlarda ne düşünüyorsun bilmiyorum
Böyle zamanlarda ne düşünüyorum bilmiyorsun”*

Bu aşk Yusuf;
Düşünmeyi kaybettiğimdir
Bu aşk formlara doldurup doldurup aslını bulamadığımdır
Bu aşk cümle aleme fısıltı olduğumdur
Bu aşk yaşamaya değer bulduğumdur
Bu aşk sen olduğumdurSana ulaşmayan bu kahır mektuplarını neden yazıyorum biliyor musun Yusuf?
Yazıp yazıp neden savuruyorum gökyüzüne.
Bu aşk anlatamadığımdır Yusuf, o yüzdendir savuruşum savruluşum.
Kağıtları Yusuf Yusuf Yusuf diye dolduruşum
Seni yazmasam her an, seni söylemesem, boğar hıçkırıklar, çıkmaz nefesim, ölemem.
Seni anlatmayan her söz pespaye Yusuf.
Seni anlatamayan bu dilim pespaye Yusuf
Sensiz;
Salınan gül pespaye
Gün pespaye
Ben pespaye Yusuf.
Yusuf Yusuf Yusuf.

*T.M.T.
…